Omdat ik ben een regelmatige Schmo, en een Griekse reconstructionistische, besloot ik dat ik behoefte om dieper ingaan op de filosofen, maar het ontwikkelen van een manier om dat te doen zonder mijn hersenen bloeden uit mijn neus.

Lees de rest van dit entry »

uittreksel uit de Griekse populaire religie, door Martin P. Nilsson (1940)

De religieuze situatie in Griekenland werd gecompliceerd in de vijfde en vierde eeuw voor Christus, zelfs met betrekking tot populaire religie. Het was eenvoudig genoeg in achtergebleven wijken, waar het oude geloof overleefde zonder gestoord te worden en waar de mensen bleven de rustieke douane, vierden de oude festivals, en vereerde de goden en helden zonder te doen veel denken over de hoge goden. De achtergrond van dit eenvoudige geloof heeft overleefd tot in onze dagen. De situatie was anders elders, vooral in de steden, waar religie moest het politieke leven en de nieuwe verlichting tegenkomen. De mensen toegeschreven de grootheid en de glorie van de staat, de vrijheid en onafhankelijkheid, om de grote goden, ze graag aten op de offers die door de staat, en zij verzamelden met anderen op de panegyreis. Maar de cultus van de grote goden was te koud. Deze goden hebben geen hulp in de menselijke behoeften en troost met een berouwvol hart. De oude banden van staat en familie werden losgemaakt, de individuele zich bewust van zichzelf. De staat geclaimd als grote autoriteit als altijd, maar als een feit, de misbruiken van de democratie zich mensen uit de buurt van het en maakte ze proberen om de manier die hen graag de beste te vinden. De mens werd niet meer geboren uit zijn goden als in vroeger tijden. Hij wilde zijn goden vinden voor zichzelf. En dus wendde hij zich tot goden die hem kon helpen-aan Asclepius, de grote genezer van ziekten; aan de Cabiri, die hulp in nood gebracht op zee, of aan goden die in staat waren om diep roeren zijn religieuze gevoelens, als Sabazios kon. In deze beweging de vrouwen lijken te hebben een belangrijke rol gespeeld. De kritiek van de religieuze overtuigingen van de sofisten en de verkeerde grappen ten koste van de goden door mensen zoals Aristophanes deden hun werk. Atheïsten waren niet onbekend, evenmin als staatslieden die religie beschouwd als slechts een middel om hun doel. Het geloof van de massa's werd geschud, maar het werd niet vernietigd.

Lees de rest van dit entry »

uittreksel uit de Griekse populaire religie, door Martin P. Nilsson (1940)

Ik heb gesproken van de religie van het platteland. De sekten zeker niet vertonen de goden in hun hoogste aspecten, noch de rustieke douane behoren tot de hogere lagen van de religie. Maar ze zijn in de buurt van de basis van de primitieve ideeën en ze hebben het overleefd de hoge goden, duurt tot in onze dagen in Griekenland, als zeer soortgelijke vormen van religie zijn in andere Europese landen. Ik heb ook gesproken over de religie van de stedelingen. Ik heb benadrukt dat wanneer er een groot aantal mensen samen kwamen in een stad en betrokken in de industrie en handel, hun manier van leven ingrijpend is veranderd als gevolg van hun scheiding van de natuur en de teelt van de bodem en dat als gevolg hun religieuze behoeften en de vooruitzichten ook veranderd. Er waren ook andere religieuze bewegingen die niet het resultaat waren van het verschil tussen stad en land, hoewel ze verbonden waren met sociale omstandigheden. Dit geldt met name voor de jonge leeftijd voor de Perzische oorlogen. Ik heb gezegd dat dit was, althans gedeeltelijk, een tijd van armoede en sociale nood. Aan de andere kant was het een tijd van stevige en gediversifieerde activiteiten, van zeereizen en kolonisatie, van ontdekkingen en van de vooruitgang in alle richtingen. De fundamenten van de Griekse wetenschap werd gelegd op dit moment. Religie, ook betrokken was bij deze veranderingen en ontwikkelingen. De nieuwe bewegingen in de Griekse religie is ontstaan ​​in deze tijd, en ze heeft geen reactie populaire religie onaangeroerd.

Lees de rest van dit entry »

uittreksel uit de Griekse populaire religie, door Martin P. Nilsson (1940)

In een vorig hoofdstuk heb ik sterk de nadruk op het feit dat in vroege tijden Griekenland was een land van bewerkers van de bodem en van de herders, die leefden van de producten van hun eigen arbeid. Om deze, natuurlijk, moeten we de eigenaren van de grote landerijen, de adel. Maar ik heb niet vergeten dat Griekenland was ook een land van stadstaten. In sommige van de steden industriële en commerciële activiteiten werden gestart, en deze steden speelde de hoofdrol in de ontwikkeling van de Griekse cultuur en zelfs in de religie. In de achtste en zevende eeuw voor Christus werd Griekenland blijkbaar overbevolkt. De producten van de bodem waren niet voldoende voor het toenemende aantal van haar inwoners. We weten uit Hesiodus hoe benauwd waren de omstandigheden van de kleine boeren. De stress werd afgelost, niet alleen door emigratie en de oprichting van kolonies rond de Middellandse Zee, maar ook door de opkomst van de industrie en de handel in bepaalde steden. Op dat moment de arbeiders in de vele workshops waren geen slaven, zoals ze waren in de klassieke tijd. De arm land bevolking druk in de steden, waar ze werk vinden en verdien een inkomen dat weliswaar slecht is, was zekerder dan die van de seizoensgebonden arbeid van de landbouw. Dit is de achtergrond van de sociale en politieke veranderingen van de vroege historische leeftijd in Griekenland. De macht van de adel brak. In de steden die voor ons waren in de ontwikkeling van de industrie en handel tirannen is ontstaan. De heerschappij van de tirannen werd opgericht op de brede massa van de stad bevolking, en de tirannen streefde ernaar om de belangen van de massa's te bevorderen. Maar dit was slechts een intermezzo. De tirannen werden verdreven voordat de jeugdige leeftijd bereikt zijn einde, en democratie, of op zijn minst een afgezwakte aristocratie, werd opgericht. 1

Lees de rest van dit entry »

uittreksel uit de Griekse populaire religie, door Martin P. Nilsson (1940)

Een groot geleerde is grafisch beschreven Artemis als de godin van de natuur (Göttin des Draussen). Ongetemde natuur kan mooi en weldadig, maar aan de andere kant, kan het verschrikkelijk en angstaanjagend. De woestijn woestijn, de ruige bergen, de diepe ravijnen, de steile torrents, en de dichte bossen inspireren ontzag in de mens. Onder hen voelt hij zich onderworpen aan onbekende en gevaarlijke krachten. Daar worden de wilde dieren, die hem aan te vallen en zijn kudde zwerven, en rovers kunnen op de loer liggen in de dalen. "Het is beter thuis, want het is gevaarlijk buiten" is een oud Grieks gezegde, gevonden in Hesiodus en in de Homerische Hymne aan Hermes . 1 Binnen de muren van zijn huis, de mens voelt zich veilig, beschermd tegen gevaren die dreigen zonder. De oude Grieken zouden hebben begrepen wat we bedoelen als we zeggen: "Een man het huis is zijn kasteel." In het begin van het werk van Thucydides is er een levendige beschrijving van hoe onveilig het leven was in de vroege tijden als gevolg van rovers en piraten.

Lees de rest van dit entry »

uittreksel uit de Griekse populaire religie, door Martin P. Nilsson (1940)

Een hoofdstuk over de religie van Eleusis is een natuurlijk vervolg op de beschrijving van de landelijke gewoontes en festivals, 1 voor de Eleusinische Mysteries zijn de hoogste en mooiste bloei van de Griekse populaire religie. Oorspronkelijk werd de mysteriën van Eleusis was een feest gevierd in de herfst zaaien. Dit wordt bewezen door de getuigenis van Plutarchus 2 en door hun zeer nabij verwantschap met de Thesmophoria. Hoewel wordt erkend dat de basis van de mysteriën van Eleusis is een oude agrarische cultus, is dit feit is naar de achtergrond gedrongen door de pogingen om de geheime riten van de mysteriën te ontdekken. Zij hebben herhaaldelijk besproken door geleerden en leken, en tal van hypotheses naar voren gebracht, een aantal van hen intelligent, anderen fantastisch, geen van hen zeker of zelfs waarschijnlijk. Een dergelijke vraag lijkt een eeuwige spreuk op de mensheid, voor de mensheid wil weten het onkenbare. Maar de stilte opgelegd aan de mystae is goed onderhouden.

Lees de rest van dit entry »

uittreksel uit de Griekse populaire religie, door Martin P. Nilsson (1940)

Ik heb sterk benadrukt het feit dat met uitzondering van enkele industriële en commerciële centra het oude Griekenland was een land van boeren en herders, en dat volgens de moderne opvattingen veel van de zogenaamde steden waren maar grote dorpen. Sommige provincies zoals Boeotië, Phocis en Thessalië, niet te spreken van Messenië, waren altijd de landbouw. In andere opzichten ook een aantal van hen waren nog steeds erg eenvoudig en achteruit in de klassieke tijd. Voorbeelden zijn Arcadia, Aetolia, en Acarnania. Met uitzondering van de steden die de leidende rol in de Griekse geschiedenis viel, Griekenland afhankelijk van de landbouw en op runderen en schapen verhogen. In het begin van tijden, voor de industriële en commerciële ontwikkeling begon, was dit het geval voor heel Griekenland, en het was toen dat de fundamenten van de Griekse culten werden gelegd.

Lees de rest van dit entry »

Ik weet zeker dat we weten allemaal dat Sarah Kate Istra Winter is van plan om een tweede, herziene en uitgebreide editie van haar Kharis publiceren: Helleense Polytheïsme Explored boek in het begin van 2008. Terwijl het origineel is slechts een paar jaar geleden verscheen, was het enige werk op de moderne Griekse polytheïsme in druk voor een zeer lange tijd, en waarschijnlijk garandeert deze tweede editie. Het zal interessant zijn om te vergelijken en contrasteren deze twee versies, en ik moedig iedereen die nog moet krijgen, om de originele te kopen, terwijl het nog beschikbaar is. Het kan worden gevonden door middel van cafepress.com.
Lees de rest van dit entry »